Shkruan Albert Vataj
Këto foto janë pjesë e një serie të quajtur “Riparimi i Zemrave” nga Charles H Geilfus. Ato datojnë në vitin 1900.
Në kufirin mes humorit të hollë grafik dhe alegorisë morale, seria “Riparimi i Zemrave” shfaqet si një traktat vizual mbi brishtësinë dhe qëndrueshmërinë e ndjenjave njerëzore në betejën e jetës.
Në një kohë kur Evropa hynte në shekullin XX me optimizëm teknik dhe trazim shpirtëror, Geilfus e zhvendos zemrën nga anatomia drejt simbolit, duke e trajtuar si objekt që prishet, ndreqet, pastrohet, akordohet, si të ishte një vegël delikate e jetës.
Këto ilustrime nuk janë thjesht kompozime satirike, ato janë skema të shërimit.
Charles H Geilfus (1890- 1956) ishte një artist dhe ilustrator gjerman, i njohur për veprat e tij të artit dhe ilustrimet në revista dhe libra të ndryshëm.
Seria e ilustrimeve të Heinz Geilfus që paraqet njerëz duke “riparuar”, zemra është një metaforë e fuqishme mbi shërimin emocional dhe kujdesin për ndjenjat njerëzore. Këto imazhe janë të mbushura me simbolizëm dhe humor të hollë, duke e trajtuar konceptin e zemrës jo thjesht si një organ, por si një entitet që mund të dëmtohet, riparohet dhe përmirësohet.
Larja e zemrave (Pastrimi emocional)
Në njërin nga imazhet janë dy gra, ndoshta nënë e bijë, duke larë zemrat në një legen me ujë dhe sapun, ndërsa të tjera varen për t’u tharë.
Kjo mund të simbolizojë procesin e pastrimit të emocioneve të dëmshme, siç janë dhimbja, pendimi ose zhgënjimi. Zemrat e varura duken sikur janë lënë të freskohen, një metaforë për kohën që duhet për të shëruar plotësisht ndjenjat.
Për të cekur imazhin tjetër, rregullimi i zemrës me ndihmën e muzikës (Terapia e artit dhe dashurisë).
Një djalë i ri luan në violinë, ndërsa një mësues dhe një tjetër djalë mbajnë partiturën dhe ndihmojnë në “rregullimin” e një zemre.
Muzika dhe arti janë mjete të njohura për shërimin emocional. Kjo skenë mund të sugjerojë se ndjenja e dashurisë dhe lidhja me artin ndihmojnë në riparimin e plagëve të shpirtit.
Tjetri imazh është riparimi manual i zemrave (Puna e duruar për të shëruar ndjenjat)
Një mjeshtër i moshuar me syze, i pajisur me vegla të vogla, po qep ose riparon një zemër të thyer. Rreth tij ka kova të mbushura me zemra të tjera, duke treguar se ai është i zënë me “riparime”.
Kjo paraqet idenë se shërimi i ndjenjave kërkon përkushtim dhe durim. Nuk ka një zgjidhje të shpejtë për dhimbjet e zemrës; duhet kohë dhe kujdes.
Dhe i katërti imazh i kësaj serie, rindërtimi shkencor i zemrës (Ndikimi i dijes dhe teknologjisë në ndjenjat tona)
Një shkencëtar, duke përdorur një vegël mekanike, po rregullon një zemër në mënyrë më sistematike dhe të sofistikuar. Këtu shohim elemente laboratorike, që sugjerojnë një qasje më racionale ndaj ndjenjave.
Ky imazh mund të nënkuptojë se ndonjëherë është e nevojshme një analizë më shkencore dhe logjike për të riparuar një zemër të thyer, përtej emocionit dhe artit.
Kjo seri punësh mund të lexohet si një reflektim mbi mënyrat e ndryshme se si njerëzit përballen me dhimbjet emocionale. Disa zgjedhin ta “lajnë” veten nga e shkuara, të tjerë mbështeten te arti dhe muzika, disa punojnë me durim për të rindërtuar ndjenjat e tyre, ndërsa të tjerë përpiqen të kuptojnë dhe analizojnë me kujdes arsyet e dhimbjes së tyre.
Ilustruesi gjerman, Charles H Geilfus, përmes kësaj serie përcjell mesazhin, se pavarësisht se sa e lënduar, apo e thyer mund të jetë një zemër, gjithmonë ka mënyra për ta riparuar, për ta ruajtur atë të shëndoshë në sfidat e pamëshirshme të jetës, ku nga të gjitha, lëndimet, sëmbimet, lodhjet, dëmtimet, thyerjet, zemra është organi më ekspozuar i përvojës njerëzore. Ajo thithet nga zhgënjimi, dëmtohet nga pritjet, lodhet nga besimi i tepruar. Por në universin e tij grafik, zemra nuk është e destinuar për t’u hedhur. Ajo është e destinuar për t’u riparuar.
Në një kohë kur industrializimi po transformonte makinat, Geilfus transformon metaforën, edhe ndjenjat kanë mekanikën e tyre. Dhe mbi të gjitha, kanë shpresën e ripërtëritjes.
Në fund, mesazhi është i qartë dhe i fuqishëm, që asnjë zemër nuk është përtej riparimit, aftësisë për tu rivitalizuar dhe rizgjimit të potencialeve përjetuese.
