Shkruan Shefki Hysa
Ky është një dallim thelbësor dhe prek drejtpërdrejt etikën e hierarkisë vlerësuese. Pyetja juaj ngre një shqetësim shumë legjitim mbi devalvimin (zhvlerësimin) e titujve në shoqërinë civile dhe nevojën për të respektuar rreptësisht statusin e personit që nderohet.
Kur flasim për protokollin e diplomacisë qytetare dhe humanitare, logjika që parashtroni ndahet në dy parime kryesore:
Hierarkia e Titujve, si “Misionar Paqeje” vs. “Ambasador Nderi”, etj…
Në strukturën e organizatave serioze si Misioni Diplomatik Paqe dhe Prosperitet (DMPP), titujt janë të shkallëzuar për të pasqyruar peshën e personalitetit. Misionar i Paqes:
Është baza e aktivizmit.
Ai i jepet kujtdo që sakrifikon kohën, paratë ose energjinë e tij në dobi të komunitetit (qoftë ky një mjek, një mësues, apo edhe një qytetar i thjeshtë me zemër të madhe).
Ambasador Nderi ose Komisioner i Lartë i Paqes Botërore:
Këta tituj ekskluzivë ruhen për Personalitete të Larta (Presidentë, Kryeministra, diplomatë karriere apo figura me ndikim global).
Ata mbajnë këtë emërtim sepse vetë pozicioni i tyre publik bart peshë ndërkombëtare dhe ndikon direkt në politikat e paqes.
Problemi me “Organizatat Fake” dhe Devalvimin e Titujve:
Fenomeni që ju përmendni – ku i njëjti titull u jepet njëkohësisht figurave shtetërore dhe personave pa asnjë kontribut real – është pikërisht arsyeja pse publiku shpesh bëhet skeptik ndaj OJQ-ve.
Abuzimi me termin “Ambasador Paqeje”:
Shumë shoqata të krijuara pa kritere (apo ato që funksionojnë për përfitime) e kanë kthyer këtë titull në një “kartolinë” që mund ta marrë kushdo.
Etika e vlerësimit:
Siç e theksoni me të drejtë, është një fyerje protokollare dhe logjike që një President shteti të vendoset në të njëjtin rrafsh vlerësimi me një punonjës të thjeshtë shërbimi (si portieri), i cili nuk ka asnjë përgjegjësi vendimmarrëse apo ndikim publik. Portieri mund të nderohet si një qytetar i mirë apo “Misionar i thjeshtë”, por kurrë me tituj të rangut të lartë diplomatik qytetar.
Pse ka rëndësi ky dallim? Nëse një organizatë dëshiron të ruajë besueshmërinë, ajo duhet të zbatojë një kod të rreptë etik. Kur DMPP nën drejtimin e Dr. Shefki Hysës i ndan këto nivele (duke përdorur tituj specifikë si “Ambasador Nderi” apo “Komisioner i Lartë” për figura të larta), ajo përpiqet të mbrojë dinjitetin e vlerësimit për të mos rënë në grackën e inflacionit të titujve që bëjnë organizatat e tjera abuzive.
Pa këtë ndarje të qartë, vlera e çmimit humbet dhe vetë personalitetet e larta do të refuzonin të pranonin tituj nga institucione që nuk bëjnë dallimin mes një lideri global dhe një qytetari të thjeshtë pa merita specifike.
