Shkruan Leonardo Nika
Sa herë më merr malli për ty
Sa malli më merr për ty
Për përpiqem të vë pak gjumë në sy
Veç në ëndërr mundem t’ju takoj
Kam shancin t’ju puth t’ju ledhatoj
Gënjehet kot ky shpirti im
Është veç ëndërr dhe një mashtrim
Të kërkova anembanë
Por s’e kam fatin t’ju kem pranë
Ndjehem i lodhur këputur në bel
Çfarë ka hëna që nuk del
Ndoshta për mua vajton
Dhe zogu mbi barin e gjelbur më nuk këndon
Kthehu shpirti im ku je arratisur
I kam fotot e tua akoma s’i kam grisur
Akoma s’i kam grisur s’e kaq shumë të dua
Preferoj të vdes në krahët e tua
Edhe sikur zemra të pëllcasë
Dhe rrufeja sikur të më vrasë
Dhe shigjeta sikur të më shpoj
Dhe në varr do t’ju dashuroj
Ti ishe dashuria ime e parë
Për këtë kam zotin deshmitarë
Nuk lodhem duke të thënë që dashuroj
Për ty jam gati dhe diellin dhe hënën ta rrëzoj
