Shkruan Naim Flamuri
Kur njeriu rrenë, ai qyhet, rrencan; e bëhet udhëheqës, fjala i bëhet hije, dhe çdo mbledhje shndërrohet në ritual të zbrazët.
Çfarë do të thotë kur njeriu rrenë ky rrencan që mashtron me ndërgjegje të plotë? Do të thotë se sytë e tij nuk shohin më, veshët nuk dëgjojnë, dhe mendja errësohet deri në atë pikë sa bëhet më e çartur se bisha.
Por ajo çartësi nuk mban instinkt mbijetese. Asnjë kuptim. Asnjë frikë nga fundi.







