Ëjkyn dhe Demirin i zë shiu jashtë. Mësuesja vë re sjelljen jo normale të Ëjkys dhe
kërkon takim me Demirin.
Xhandan është fajtore për vdkjen e motrës së vogël e cila ka qenë në të njëjtën
moshë me Ëjkyn.
Një shok i klasës i jep ushqim Ëjkys. Ëjky ruan ushqimin për t’ia dhënë Demirit. Një
shoqe e klasës është xheloze për Ëjkyn dhe i hedh asaj etoren dhe lapsat e vetëm
që ka. Demir sillet qëllimisht keq me Ëjkyn që ajo të largohet, por preket kur mëson
se ajo ka hequr dorë nga ushqimi për t’ia dhënë atij.
Demir vjell nga e mbingrëna dhe Ëjky përkujdeset për të. Demirit i bije të kët. Ëjky
telefonon Xhandanin për t’i kërkuar ndihmë. Xhandan shokohet kur mëson se Ëjky
dhe Demir po jetojnë në çadër kampingu dhe ofrohet t’i strehojë. Ëjky këmbëngul
që Demir të pranojë.
Demir pranon me idenë se do t’i vjedhë pikturat. Ëjky e kupton planin e tij dhe e
ndalon. Xhandan strehon Demirin në zyrën e të atit ku ndodhen një sër gjërash
antike.
