Shkruan Zef Ndreka
* Një protestë që duhej të ishte mbarëkombëtare.
Protesta e sotme në Tiranë, në mbështetje të udhëheqësve të UÇK-së që po gjykohen në Hagë, solli një valë të fortë emocionale, por edhe një pyetje thelbësore.
Ku ishin partitë politike shqiptare?
Ku ishin drejtuesit e PD-së, përfaqësuesit e VV-së, apo të gjithë liderët e partive shqiptare në Maqedoninë e Veriut?
Në një moment kur në Hagë po gjykohet jo vetëm individi, por vetë dinjiteti i luftës çlirimtare të Kosovës, mungesa e një qëndrimi të përbashkët politik bie në sy dhe lë shije të hidhur.
Në vend të një tabloje uniteti kombëtar, pamë një protestë qytetare të sinqertë, por gjithsesi të lënë në heshtje nga politika.
* Një akt që do të kishte vlerë morale e historike.
Të gjitha forcat politike shqiptare në Tiranë, Prishtinë e Shkup do të duhej të kishin qëndruar krah për krah sot.
Jo për të bërë politikë, por për të dërguar një mesazh të qartë se lufta për liri nuk gjykohet me dy standarde dhe se çlirimi i Kosovës ishte kauzë e drejtë, jo krim.
Kështu, një qëndrim i unifikuar do të ishte një akt moral dhe historik, që do të përforconte besimin e qytetarëve se, pavarësisht ndasive, shqiptarët bashkohen për dinjitetin e tyre.
* Mesazh për botën, drejtësi, jo heshtje.
Në arenën ndërkombëtare, një deklaratë e përbashkët nga të gjitha partitë shqiptare do të kishte peshë të jashtëzakonshme.
Do të dëshmonte se shqiptarët nuk pranojnë deformimin e historisë dhe nuk lejojnë që simboli i çlirimit të barazohet me krimin.
Sepse UÇK-ja, me të gjitha dritëhijet e luftës, mbetet shprehja më e lartë e sakrificës për liri në fund të shekullit XX.
* Heshtja politike, plagë e vjetër shqiptare.
Mungesa e përfaqësuesve politikë sot është simptomë e një sëmundjeje të vjetër. Ndarje e qëllimshme në çështjet që duhen bashkuar.
Kur bëhet fjalë për poste, politika jonë di të bashkohet, ndërsa kur vjen puna për dinjitet, shpesh hesht.
Ky është momenti për të kthyer përmbys atë logjikë.
Sepse bashkimi për drejtësi nuk është nacionalizëm i verbër, por maturim kombëtar.
Drejtësia ndaj UÇK-së është drejtësi për vetë historinë tonë.
Po, sot, do të kishte qenë shumë më mirë që Tirana, Prishtina e Shkupi të flisnin me një zë të vetëm.
Jo për të ndarë merita, por për të kërkuar drejtësi dhe respekt për ata që dhanë gjithçka për lirinë që ne sot e gëzojmë.
